Kaligutpay

Oo! Di ko rin natiis. Niyakap ko na rin at nakisama ako sa masa. Kahit noon ay ayaw, ayaw ko talaga. Ngunit kahapon ay mapagkumbaba akong yumuko at nilunok ang aking pagtatanggi.

Kaya here we are. Me and my iPhone. Napuno ko na ata ang first 5 “pages” ng apps hehehe. Ang sarap ng maraming apps. Syet I hate you Apple! I don’t love you at all but you give me no choice! (Truthfully, kung nandito kase yung latest HTC Touch Pro 2, yun kukunin ko. Ayokong gumamit ng iTunes.)

Hmmm.. So what does this app do? (Ang bilis ko ring nadistract no?)

So, I have this partner sa Pinas for a striving small business (kuno). Partner raw, pero laborer talaga ako. Wahahaaha!

Nasa Japan naman ako, kaya halos araw-araw magkukumustahan (o uutusan ako ni Master) gamit ang YM o Yahoo Messenger. Mahirap talaga ang communication na hindi harapan pero magaling partner ko eh. Dinadaan ako sa emoticons.

Yah, really! O sige sample.
Read more…

Uu. Walang pagkakamali sa title. Yan talaga yan. Boob pops.

Tungkol saan ba kamo ang Boob pops. Mali! Hindi sya pagbagsak ng boobs no! Ano ba ako? Ruffa Gutierrez na tig-iisang kilo ang bawat boob?! (Hanapin nyo yan. Trivia yan. Ahahaha)

Hindi rin sya candy na hugis boobs. (Kung meron man pabili!)

Magegets nyo rin. Ikwekwento ko sa inyo.
Read more…

Alam nyo ba, nangyari ang isang pangyayari na inaasahan ko namang mangyari for awhile na. (Nagtunog chismis kaysa kwento)

Yup, nidelete ako ng isang inaakala kong kaibigan sa plurk.

Oo tarush! Deleted po. Removed. Do not follow. Reject. (Iba pala ang reject)

Nag-the-thinker pose ako (hindi sa kobeta) at nagmuni. “Ano bang nagawa ko at nadelete ako?” Piniga, nilabhan at binanlawan ko na ang aking brain. Wiz. Wala pa rin akong maisip. How could this be?

Read more…

That’s it badit! Moment of truth. Sa aking denial at paglilinlang sa sarili, nagulantang na lang ako nang aking nalaman ang isang bagay na matagal nang nagpupumilit makipagharapan sa’kin.

I’m effin’ broke. (kamay sa dibdib, panunumpa sa watawat)

Yes. Sa mga ilusyonado dyan gaya ko, I have no friggin’ extra money. May money pero survivor mode! (Kaya wag na kayong umasa sa mga aguinaldo mga feeling inaanak).

Medyo masaklap nga lang na marerealize ko na lang sya bigla, out of the blue, suddenly with surprise factor. After 48 years pa! Tsk. I was really in denial. (Yes, mudra. Wiz ko na notice ang downfall).

Sa mga hindi nakakaalam Tita Helen, ay yung current salary ko ngayon ay 2/3 ng dating salary. Malayong malayo. Malabong malabo rin magkaipon, di ba? Kahit sinong grade 6, magegets yun sa moment na yun.

But not me. Nag-iilusyon ako sa tuwa na may trabaho ako.

Tsk. Ang di ko lang alam: mayroon nga, ngunit di sapat. (Naks pang radio drama ng 3 o’clock)

Lately napapansin ko na karamihan ng mga lakad ko, nalilibre na ako. (kahit wala sa plano, o talagang cute lang ako. Kalibre-libre ahihihi!). Twice na nga ata. Yung one time pa, nagtungga ako ng 4 smirnoff straight bottoms-up like within 30 minutes. Ang galing ko di ba? Nilibre na ako, nagpaalaga pa ako. Amfufu ni Inday.

Then of course ang latest episode, para sa isang farewell party ng friend ko:

“XXXXX me kelangan ba kaming bayaran sa party?”

“5000 yen. Ya I know it’s a little steep. I’ll ask YYYYY if we can get you a discount.”

Araguy! I am so poor. Kinailangan pa akong bigyan ng discount.

Kaya pala hindi na rin kami naiinvite ng barkadang itech. Not that I blaim them. KJ galore na eh. Kung pwede lang ibenta ang pag-iilusyon, mayaman na sana ako at nakisama dun sa Gunma, Niigata at kung saanman. (Although sa party na to, pupunta pa rin ako. Baka hindi ko na sila makikita ever.)

Ang masasabi ko ngayon, I’m really sorry guys. T_T Gusto ko talagang sumama, subalit sadyang ganito ang tadhana. Malupit at masaklap. Kalurki!

I friggin’ hate my life right now. Pffftt.

Francis Magalona died today.

Now I’m not much into sentimentality especially if famous people (I’m not even remotely related to) dies, but this one just ripped a chuck from my heart. Sakit sa heart duh!
Read more…

Paano nalaman ni Codename Twilight ang tinatagong bagong relationship (amoy bagong kotse pa) ng kaibigan na itatago natin sa pangalang Codename Otoro. (Apparently, secret daw muna. Ssshh.)

Twilight: =))
Twilight: sabi ko kasi
Twilight: kayo na
Twilight: tapos hahaha lang
Twilight: tapos bglang
Twilight: uy di si <<name of former crush>> ah
Twilight: )
Twilight: wat d f
Twilight: )

Kala ko ba secret? Eh umamin agad? O likas lang talagang magaling si Twilight?

Otoro, congrats sa natagpuang pagmamahal. Sananawa’y maging maligaya kayo. Mabuhay ang pag-ibig!

Sadya yatang tamad ang mga Pinoys (specifically mga Tagalog) at nahahabaan talaga sa pangalan ko (refer to previous entry). Kaya ayan, ang dami-dami-dami kong pangalan o bansag.

Me mga confusions talaga at pagkakamot ng ulo. Kaya heto, ililista ko na para kung magtagpo man kayong mga kilala ko at least malalaman nyo kung me common friend kayong ever sikat. (Moi!)

1. Maria
Pangalan ko nung preschool at elementary. Sa sobra ko kaseng talino, tinanong ang first name ko, sabi ko Maria. Eh ano nga ba naman nauuna? Maria di ba?

2. Kharisma
Nagets ko na na hindi Maria ang common na pantawag kung me iba kang pangalan kesa sa Maria. Nagsawa na kase ako sa jokes na Maria went to town, Maria Makiling at kung anek-anek pa. Napalitan lang ng Kakaibang Karisma jokes.

3. Meema
Palayaw ko talaga sa mga Tagalog relatives ko simula kamusmusan ko pa. Yung mga Bisaya, #2 talaga tawag kase mas masarap isigaw hehehe. (HOY KHA-RIS-MA!!!) Mga Tagalog naman nahahabaan. Tsk!

4. Khars
Yes. Sa mga nagdedelusion na may gulong ako at kambyo, sorry babae po ako. Kaugalian na ng mga Bisaya ang magpaikli ng pangalan, gawa sa first syllable at dudugtungan ng ‘s‘ o ‘z‘. Kaya ganyan. Me friends akong Ligz (for Ligaya), Mars (for Maricel) at Liz (dahil Liz talaga pangalan nya).

5. Sima
Short of Kharism. O di ba? Parang autism o narcism. Para akong sakit mentally o psychologically. Bansag ng kakaklaseng naging so-called 2nd bestfriend ko noon (ata). Gusto nya kase ng special na pangtawag, for her and only her.

6. Meemax
Bansag ni Ador. Ganyan lang talaga sya. At nagstick na yung pangalan. Naging software pa nga eh, ginamit kong pangalan sa isang project wahahahaha. Gumanti naman ako. Ador is for Adoracion, Adoru-kun or YDOM (youngest DOM alive hahahaha… ibang blog entry to pero magpapaalam muna ako).

7. Max
from Meemax. Dahil tamad ang bestfriend kong sabihin ang buong Meemax.

8. Meemix
Bansag ulit ni Ador. Didn’t stick. Para ka kaseng psychophatic na may stiff neck pag sinasabi mo ‘to. O di kaya lamok Mmmmeeeemmiixx…

9. Meems
Same as #4 pero sa college. Yung #4 nung high school. Si Cocoh na lang tumatawag sa’kin nyan though. ^_^

10. Meemers
Ang bansag ni ever lovable pokemon Tinats. Usually kong naririnig (o nababasa sa YM) kung me kelangan o may atraso. (Joke lang! Naririnig ko rin to kapag humihindi sya sa mga aya ko dahil tinatamad. Peace!)

Yep. Aliw di ba? You should see the time my grade school friends and high school friends met me again. Maria! Kharisma! Wait… what?!

It’s that messed up.

———————
UPDATE! Nagdagdag ako ng #10 kase may nakalimutan nga ako. Tsk. Alam kong marami pang iba, alam ko me one time na Mamee ang tawag sakin pero mukhang very short lived din ata yun.

January 18, 1998 sinagot ko ang aking first laaaaab. Sinulog nun at syempre dahil bawal pa ako magkaboyfriend, sa kalsada ko sya sinagot. 15 years old pa ang beauty. Maganda, bata pero hindi kumekerengkeng. (Mabenta lang talaga. Aw!)

His name? Jesus Basilio Sable. Kerri?

Okay sana kung yung pronunciation ay Gee-sus Sey-ble, para sosy at pwede pang pang-entry sa Marvel comics mala Silver Sable. Kaso sadyang bisaya talaga: He-sus Basilio Sab-le. Parang extra sa isang nawawalang comedy skit na gawa ni Jose Rizal. Jesus Ginoo!

Match made in Jologs Heaven di ba? Sa mga di nakakaalam, Ma. (Maria) Kharisma ang pangalan ko.

Ma. Kharisma at Jesus Basilio.

I rest my case.

(Sa mga curious, hindi ganun ka improved yung sumunod: Ricardo Christopher. Pero pwede na rin. Hehehe.)

Para lang malasing naglaro kami ng I’ve Never game kase trip ko talagang malasing sa isang salosalo. Ahehe. (Haller 3 weeks din akong abstained nun. Miss ko na pineapple chu-hi ko. Huhuhu!)
 
Lahat naman tayo me I’ve Never sa buhay natin. At some people me sayang I’ve Never mga regretationz sa buhay na itech. Kelangan ko nang ilista tong mga I’ve Never ko para naman maging I Have balang-araw di ba? Eto na sila!

I’ve never kissed a girl.
Gusto ko yung lip locking talaga na kiss. Kahit di na spadahan ng dila. Mahirap nang maging corned beef yung dila dahil sa shredder-slash-braces ko. Ahihi!

I’ve never went island hopping in Mactan.
I will! I definitely will! Gusto ko kasama ko mga beer friends ko. (Malabo pero kung nababasa nyo to. Yoohoo!)

I’ve never been to Mindanao.
And explore Davao my so-called land of birth (ibang blog ito). Stephen, papasyal naman pag napadpad ako dyan hehehe.

I’ve never been in a threesome.
What?! It’s every girl’s/guy’s fantasy. Di naman kailangan maging totoo eh pero masaya sana. (Asa pa? At gusto ko hindi ko kilala kaya wag na kayong magvolunteeeeeeer!)

I’ve never eaten Shiroi Koibito chocolate.
It’s a type of chocolate from Sapporo that melts outside cold regions. I’ll definitely go to Sapporo next year.

Beer friends! Sama pa rin kayo ah?

I’ve never really danced in a ball.
You know with all the bling bling and the ultimate dress and the guy of your dreams. Aw!

I’ve never been able to apply make-up fully.
It’s like a lipstick here and some maskara there but never the whole face. Engineer kase! Jologs for life.

I’ve never successfully enrolled for a Master’s degree.
Maybe kung di talga ako makakakuha ng bagong work mag-aaral na lang ako sa Los Banos wehehe.

I’ve never played paintball.
Boo!

I’ve never stripdanced!
Oo! Pag me katawan ako para dun why not peanut?!

Basta! Marami pa siguro akong mga regrets pero oks na to for now. Hopefully yang Master’s degree na yan makukuha ko rin yan. At dapat in Computer Science. I’ll get into it once me magsposponsor sakin. Yebah!