Kaligutpay

Heto na At natapos na rin ang pagpi-PP ng mga fireworks. Ang masasabi ko lang…

Ayoko na! Lekat! Ayoko nang makakita ng fireworks picture sa buong buhay ko! 59 fireworks picture ang iedit at sawang sawa na ako sa fireworks. Waaaaah!

*Hingal*

Ayun. Marami din naman akong nakitang nakakatuwa at nakakaaliw. Masaya naman din kase actually puro kami lamon nun kesa picture. Wahahaha. Nagpicnic kase kami sa rooftop. Bahala na mabudburan ng fireworks abo ang aming food. Masarap pa rin. (Ayus na rin dahil nasunog na ang mga germs.)

Kaya eto. Sharing sharing. Marami akong nadiscover!
Read more…

could have been 5 years.

But it’s not and never will be.

Move along people. Nothing to see here.

Para sa aming natatanging beki! Happy Birthday!

Isang cake from the famous cakery here in Japan, Fujiya

Mas masarap sana kung hindi lang picture ang cake no? Hehehe. Happy Birthday Vanush!

Weeeeelll.. Hindi sya konti.

Dahil sa kung anong ispiritu (nagngangalang love of photography pakshety-shet) sumapi sa amin ni Tinats, walang pag-aalinlangan (as in wala, as in go go go betlogs and all kami) kaming lumusob sa putikan… na lintik sa lalim pala at mala-pirahna pa kung kumain ng boots. Langya! Taga-pilipinas pa naman kami. Magsasaka ang aming mga ninuno. Paksheters talaga.

Pero in fernez, tawa lang kami ng tawa all the way (promise!). Nasa sitwasyon na kasi kaming, “Nangyari na eh.” (Kaya mga beki, sense of humor kahit sa sariling kamalasan goes a long way. Hanggang Chiba pa nga itu!)

Heto po ako. Beauty pa rin kahit putikan. Yan ang tunay na pinay!

(Photo by Tinats. Hnimatay na si Impulse eh)

Tinats, salamat sa pagsagip ng aking Impulse (yung S5) sa tuluyang pagkalunod. Nagrerecover pa sya ngayon sa shock. Ipapaconsult ko na sya sa psychoanalyst bukas para iwas trauma. Bilibid or not, ayoko syang mapalitan dahil ito na talaga ang ultimate bonding na nangyari sa amin. Through better or worse kaming dalawa! (Salamat din pati na rin sa pag sama sa Jusco kahit nakapalda ako ng plastic at nakapaa. Hehe. =D)

Ang mag-amang Tina-mach, salamat sa pagsama sa akin sa Roppongi. Kahit sinasabi ko na di ako depressed sa camera, yup medyo nalungkot rin. Pero mostly dahil super kamalas ng trip na ito from the limited express hanggang sa closed restos. Full moon na nga, galit pa ang moon sa akin. Talagang nagshine down lahat ng life-altering powers nya sa akin. (I cursed thee with all the powers of this blog!!!)

(Not to mention I have been waiting for this trip a long time at eto lang ang nangyari. T_T)

Sa lahat, Impulse would like to thank you for your kind words and concern. Sabi nya eengot-engot daw yung amo nya at pinagkamalan syang rugged version pero mahal nya pa rin. (Naiyak ako dun… Waaaah)

(Photo by Mach. Nalinis na ng konti. Previously mudwrestling ang hitsura)

Walang SLR ang papantay sa bonding namin ni Impulse. *cough-tina-mach* *cough-kaye*

Singit:
Hang-bilis ding kumalat ng balita.

Eng (2008/04/21 1:19:04): kay nalublob imong s5?
Eng (2008/04/21 1:19:27): its all over flickr
Eng (2008/04/21 1:19:29): hahaha

I love you Eng. Hehe! Tatawanan din kita pag nangyari sayo to. Wehehe. =P

Bow!

Bwisit! Isa kang duwag! Duwaag!

(Nora Aunor effect, with somewhat wet hair on my fez)

Namiss ko Pinoy commercials. The ober sa kornix factor at memorable jingles. Buti na lang may masisipag mag-upload sa youtube. I owe you my sanitary napkin este… sanity pala.

Shucks dinadaan ko na naman sa video at pictures ba? Sensya na. Naglayas kase ang writing talents (pagbigyan na, talent na lang itawag okie?) ko dahil di sya ginagamit ng amo. Promise, isasanla ko ang natitira kong budhi at bibili ako ng spanking new writing skills. Wehehe. Joke!

Dadalasan ko nalang pagsusulat. Sana. Hold fast my fans.

Oks, mag-enjoy (o masidak) kayo!

Of course. Nabibilang na lang ang mga minuto bago ako maging….
…
…
…
26!

Oo! Ako ngayon ay nasa late 20’s. Phuket Thailand!

Di na maikakait. Sa puso sa salita at sa gawa. Kahit papaano ay unti-unti akong ginagapangan ng isang mapanlinlang na nilalang na tinatawag nating maturity. Gustuhin man natin o hindi.

Wahehe! Pagpasensyahan nyo na. Medyo nakakagulat lang na 26 na ako in 50 minutes. Wehehe. Don’t worry. Masaya naman ako ngayon. Kahit di pa ako 26, may violet (hindi purple, hindi!) bag na ako at shure earphones. At parating na ang DS Lite (mula sa excited kong ama). Hehehe.

Kaya happy! (shalala…) and mature. Keri ba?

Feel ko lang tumingin kung nag-Explore ba any of my pictures sa Flickr. Explore mean naging top 500 of the day ang iyong picture determined by Flickr’s algorithm.

Chad-dang!

My first Explore! (click to see full image)

Parang birthday o kung anumang milestone sa Flickr life ko. Haha!

Most embarassing birthday ever!

We went to this classy restaurant. Sobrang nahiya ako dahil talagang di ako belong. I couldn’t relax. I couldn’t take a picture. (Baka sabihin nilang ignorante ako at nag-aasal tribo ako. Me class ata to! Huh!)

I pretended to be snotty and filthy rich. I pretended that I always eat out in 52nd floor restaurants of 5-star hotels. (Like hell I could pull that off! Wearing a shirt I bought from Uniqlo. Pinay ako eh. I buy cheap. Hehe)

So this is the place. (Picture from this website. Click to enlarge.)

Total damage: 14,000yen++. (Buti na lang libre haha!)

We ordered veal among others. Veal was freaking 6,200yen. To think, it was one of the less expensive dishes. (At least nakakain na ako ng veal. Pero alang-alang sa mga bakang sanggol, that should be my last.)

(Click to enlarge)

(I still go for Jollibees and eat-all-you-can Shakeys. Yebah!)

Given the really expensive sparkling water, cute friendly waiters, great food, English with heavy accent (probably from the Lord-of-the-Ring kingdoms or who knows where), hell yeah it was cool.

I got to try something new in my birthday. Best (and only) gift I received.

Thanks! Happy Birthday to me! ~~~o(^o^)o