Kaligutpay

Uu. Walang pagkakamali sa title. Yan talaga yan. Boob pops.

Tungkol saan ba kamo ang Boob pops. Mali! Hindi sya pagbagsak ng boobs no! Ano ba ako? Ruffa Gutierrez na tig-iisang kilo ang bawat boob?! (Hanapin nyo yan. Trivia yan. Ahahaha)

Hindi rin sya candy na hugis boobs. (Kung meron man pabili!)

Magegets nyo rin. Ikwekwento ko sa inyo.
Read more…

Once a upon a time, eh meron prinsesa. Prinsesang nagfefeeling na prinsesa raw sya ahahaha!

Unang punta ko ng Japan, lumubo talaga ako. Iba na talaga ang 20+ ang edad. Nawawala ang metabolism. (Palusot, ang lakas ko lang lumamon nung nandun ako ahahaha)

Mula sa lampayatot, eh naging bibiluging biloglog (hanuraw…)

Napakasakit ng memory na iyon. Hindi na ever natanggal ang scars (stretch marks at love handles are here to stay) of that era. Haaaay.  It’s a-hurting so badly.

Ayaw nyo maniwala? Heto! See, believe and worship.. este.. whatever!

Read more…

Mahabang mahabang pag-uusap sa plurk na nagsimula tanong na:

kung me nakakaalala sa nyo nung pagkain na “nano-nano”? ano nang pagkain nun? (here)

Of course naman ang mga tao eh kaysa sagutin ng maaayos ang tanong eh kinanta ang jingle. (Oo yan yung everlasting effect ng nano candy. Nawala ata sya agad sa market pero the jingle lasted forever. Forever syang LSS sa mga utak namin waaaah!)

Sa habahabang pagrereminisce ng mga plurkers-in-mid20s, eto lang masasabi ko. Jologs ako.

Gusto nyo ng mga proof? (Actually di kelangan, malamang masaya na kayo na aminado ako sa pagiging jologs ko. Hahaha!)

1. Alam ko ng lyrics ng mini-song sa Mighty Mouse and the Robo-rats ni Joey de Leon
2. Alam ko ang moves ni Skeletor sa kanyang dance number sa She-man:Mistress of the Universe
3. Lyrics ng Ikaw ang Aking 1-4-3 Jollibee jingle
4. Alam kong may complete version yung I Love You Sabado jingle! (although di ko alam ung lyrics)
5. RCA home videos, ZAA’s Nature touch tawas, 3D Supermatic at maraming pang iba.

So what ano? Kase marami din namang nakakaalam nyan. So alam nyo ba talaga yung #3?

ang umaga ay sisilip
ikaw ang napanaginip

laging masaya ang gising
buong araw kang kapiling

at pag kagat na ang dilim
ay mauulit ang tikim

umaga, tanghali, gabi
ikaw, ako, magkatabi
i have to say
oh can’t you see
ikaw ang aking 143…

i love you Jollibee

Yan kung may nakakaalala nyan. Hanggang I love you Sabado lang kayo no?

Pero.. hanggang pang80’s at 90’s lang ako. Nawala na ako ng access sa TV nung mga late 90’s hehehe. Hmm baka di pa ako ganun ka-jologs me pag-asa pa ako. Tingin nyo?

Ayun, tribute na lang to the most influential San Miguel Beer commercial of all times (RIP Bert Marcelo)

Shiboom!

“sensya na lang last time sa mga sinabi ko…”

Yan ang nakuha ko sa YM mula sa isang ex na 9 years ago ko pa ata huling nakausap. Amfufu! Gulating factor itech. Nagsosorry sa pagiging manhid at cruel nung tinanong ko sya “what the hell was wrong with you” back then.

Isipin nyo. Kinaladkad ako sa ibang isla ng pamilya ko papalayo sa kanya, sinabihan nya pa ako ng “Hold on to what we have” eklavu, tapos iiwan lang pala ako sa isang phonepal girlfriend nya na never pa nyang nameet sa buhay nya?! Bwakanang ahas yun! Ang kups di ba? Kupal pa sa totoong kupal sa ilalim ng *toot* nya. Grrrrrr!

“first off, gusto ko lang malaman na walang bad feelings between us….second, meron akong gustong itanong kung may tumawag ba sayo before saying na kilala ako?”
…
“kaya ko kasi gusto malaman kung nakausap mo nga sya kasi after all this time akala ko may nanloloko lang sakin nung time na un”
…
“na napaka gullible ko at that time”

So ayun, gusto nyang malaman kung tumawag sa’kin ang naturang phonepal
love ni Kupal-Ex. Syempre hindi no. Bagsakan ko kaya sya ng phone. Languyin ko pa mula Visayas hanggang Luzon para magsabunutan kami.

“so that means im insane”
…
“i tried hard para magmeet pero im stupid not to believe na everything was a bigfat sad/sick joke”

Wahahahaha! I would have been truly happy… kung di ko lang narealize na pinagpalit ako sa isang prank call! Leche!

Imaginary lang pala yung love life ni Kupal-Ex with Kupal Phonepal Girlfriend. Pinagtripan lang ata ng rich kid with too much time in her hands. (Of course, pwede sana tayo mag-assume na katulong pero halata naman siguro no.)

Grabeh! Pathetic-nezz in the lowest level. Yup. That’s me. The girl na iniwan para sa isang imaginary relationship. Nakakainis. Nachurva ako sa isang eklavu na chuva. Punyeta, punyemas, amfufu, ampotah! Atay pisting yawa na giahak pa gyud!

Haaay. “Closure” he says. Saksak mo sa a*al mo yang closure mo! (Sorry daming mura. Pero di ba? Gaaaaaaaaaaaah!)

Ang aking Kupal-Ex boyfriend. Bow!

Lately, I’ve been having this insecurity problem. Kinaiinggitan ko ang certain someone for fulfilling what I wanted to fulfill. Tapos heto ako ingget at tinatamad nang gampanan ang mga gusto kong mafulfill. (Walang fulfillment sa hindi pagfulfill ng iyong nais ifulfill. Huwaatt?)

Ang babaw no? Alam ko naman dapat di maging insecure. At lalo nang dapat hindi maging tamad dahil lang nauna sya sa akin? Dammit! Snap out of it! Mas masaklap kaya ang nararamdaman mo to pero alam mong ang babaw. Being fully aware, that you’re dragging yourself down. Di mo sya masisi as one of those stupid mistakes along the way. You watch yourself alive but rotting and not lifting a finger about it. Aray!

Nyornyornyor…

Having a job should have made it easier. But as of the moment, my job sucks. Well the project anyway. I’m part of a infrastructure team who’s doing a system overhaul on one of our clients. Get this, I’m doing PHP. Anuvah! C++ programmer ako almost all my life. Buti na nga at minsan nagpopop-up si Tinabeybs with C++ questions. (at least nawiwili ako.)

Asa na nga ako ulit? O right, in-se-cu-ri-ties.

Anyway, I have too much to do with so little time (kase kelangan ko ring mag-allocate ng time sa katamaran). Kaya ang dami tuloy ang hindi natatapos kase ang dami kong ginagawa. Haayy. Nyornyornyor…

I should quit my job. I can’t wait to be a housewife. Pero feeling ko marami rin akong maiisip gawin kaya it’s not exactly a solution. I still want to be a programmer/system engineer. Pero C++ talaga ang true love ko! (Like I said, quality code turns me on. Aw!)

Hmm. Errr. San na nga ulit?

I’m obviously ranting kase wala nang pinatutunguhan tong blog na itech. Sa ngayon, di ko nga alam kong ipopost ko to o hindi. Masyadong magulo at masyadong nyornyor.

Anyway, para matapos na. Sabihin ko na lang na nagdecided na tapusin na tong insecurities na ito. Quarter life crisis lang ito. Wahahahaha! It ended with one sentence.

Gabby: hihi.. by the way, someone (me) thinks you rock.

Waaahh. Naiyak ako dun. Salamat Gabby! You rock too! Maasahan ka talaga sa mga moments na gusto kong magpalaki ng ulo. (And I needed it this time).

Tapos na ang nyornyor. On with my life, at simulan ko na nga ulit yung mga gusto kong gawin sa buhay. Magready na kayo sa mga signature sheets nyo. Coz I’m gonna be freaking famous when all of this is over.

Ciao!

Note: This is an impromptu nyornyor blog. Any misspelling or incorrect grammar found and noted on in Tagalog, English or in Gay Lingo will be chewed, spitted and shoved up your a$$ to your esophagus. Bow! Thank you for reading my blog. Good day.

Weeeeelll.. Hindi sya konti.

Dahil sa kung anong ispiritu (nagngangalang love of photography pakshety-shet) sumapi sa amin ni Tinats, walang pag-aalinlangan (as in wala, as in go go go betlogs and all kami) kaming lumusob sa putikan… na lintik sa lalim pala at mala-pirahna pa kung kumain ng boots. Langya! Taga-pilipinas pa naman kami. Magsasaka ang aming mga ninuno. Paksheters talaga.

Pero in fernez, tawa lang kami ng tawa all the way (promise!). Nasa sitwasyon na kasi kaming, “Nangyari na eh.” (Kaya mga beki, sense of humor kahit sa sariling kamalasan goes a long way. Hanggang Chiba pa nga itu!)

Heto po ako. Beauty pa rin kahit putikan. Yan ang tunay na pinay!

(Photo by Tinats. Hnimatay na si Impulse eh)

Tinats, salamat sa pagsagip ng aking Impulse (yung S5) sa tuluyang pagkalunod. Nagrerecover pa sya ngayon sa shock. Ipapaconsult ko na sya sa psychoanalyst bukas para iwas trauma. Bilibid or not, ayoko syang mapalitan dahil ito na talaga ang ultimate bonding na nangyari sa amin. Through better or worse kaming dalawa! (Salamat din pati na rin sa pag sama sa Jusco kahit nakapalda ako ng plastic at nakapaa. Hehe. =D)

Ang mag-amang Tina-mach, salamat sa pagsama sa akin sa Roppongi. Kahit sinasabi ko na di ako depressed sa camera, yup medyo nalungkot rin. Pero mostly dahil super kamalas ng trip na ito from the limited express hanggang sa closed restos. Full moon na nga, galit pa ang moon sa akin. Talagang nagshine down lahat ng life-altering powers nya sa akin. (I cursed thee with all the powers of this blog!!!)

(Not to mention I have been waiting for this trip a long time at eto lang ang nangyari. T_T)

Sa lahat, Impulse would like to thank you for your kind words and concern. Sabi nya eengot-engot daw yung amo nya at pinagkamalan syang rugged version pero mahal nya pa rin. (Naiyak ako dun… Waaaah)

(Photo by Mach. Nalinis na ng konti. Previously mudwrestling ang hitsura)

Walang SLR ang papantay sa bonding namin ni Impulse. *cough-tina-mach* *cough-kaye*

Singit:
Hang-bilis ding kumalat ng balita.

Eng (2008/04/21 1:19:04): kay nalublob imong s5?
Eng (2008/04/21 1:19:27): its all over flickr
Eng (2008/04/21 1:19:29): hahaha

I love you Eng. Hehe! Tatawanan din kita pag nangyari sayo to. Wehehe. =P

Bow!

Mga natututunan ko in everyday YM.

1: may regalo na ako sa kanya e…
Ako: porn?
1: bastus! 8-|
Ako: eh galing sayo eh )
1: bastos ba yung 1 box ng okamoto premiums? 8-|
Ako: ano yang okamoto premiums?
Ako: actually ikaw mismo bastos )
Ako: joke! >-
1: okamoto ultrathins…the best condoms in the werld!!!
1: actually…nakalimutan ko bigyan si 2… #-o
Ako: wahahahahahaha! kanino naman gagamitin ni 3 yung okamoto? )
1: aba malay ko…maraming nagnanasa dun e…mahirap na…
Ako: batang boyscout ka pala. always ready
1: ay ako abstinence ang practice ko…di ko kelangan yan… O:-)
Ako: wooshoo!!

Nasa Japan lang pala ang best condom in the world? Wahahahaha!

Well, I’ve been dumped again! First one happened last year.

Google, Microsoft or bust. I guess bust. Kaya Astra na lang. (Peace Astra loyalist hehehe)

I got my hair cut last Sunday.

At dahil isinabahala ko na ang aking buhok dito sa bansang kakaiba ang fashion sense, pagsisisi at katatawanan ang ikilabas.

I got a great hair day after the hair cut. Happens all the time; every time I get my hair cut. Di ba maganda habang kakablow-dry lang. Pero sy*t, ang layo talaga ng kinalabasan the following day!

Good Hair Day vs The Rest of my Doggone Life

O ha! Layo di ba? Sucks!

Anyway, I’m thinking of getting a punked hair-do with lots of gel and probably a streak of green or blue. At least kung maraming magsasabi na pangit, masasabi kong “sinandya yan…“. Haha!

Most embarassing birthday ever!

We went to this classy restaurant. Sobrang nahiya ako dahil talagang di ako belong. I couldn’t relax. I couldn’t take a picture. (Baka sabihin nilang ignorante ako at nag-aasal tribo ako. Me class ata to! Huh!)

I pretended to be snotty and filthy rich. I pretended that I always eat out in 52nd floor restaurants of 5-star hotels. (Like hell I could pull that off! Wearing a shirt I bought from Uniqlo. Pinay ako eh. I buy cheap. Hehe)

So this is the place. (Picture from this website. Click to enlarge.)

Total damage: 14,000yen++. (Buti na lang libre haha!)

We ordered veal among others. Veal was freaking 6,200yen. To think, it was one of the less expensive dishes. (At least nakakain na ako ng veal. Pero alang-alang sa mga bakang sanggol, that should be my last.)

(Click to enlarge)

(I still go for Jollibees and eat-all-you-can Shakeys. Yebah!)

Given the really expensive sparkling water, cute friendly waiters, great food, English with heavy accent (probably from the Lord-of-the-Ring kingdoms or who knows where), hell yeah it was cool.

I got to try something new in my birthday. Best (and only) gift I received.

Thanks! Happy Birthday to me! ~~~o(^o^)o