Kaligutpay

So, I have this partner sa Pinas for a striving small business (kuno). Partner raw, pero laborer talaga ako. Wahahaaha!

Nasa Japan naman ako, kaya halos araw-araw magkukumustahan (o uutusan ako ni Master) gamit ang YM o Yahoo Messenger. Mahirap talaga ang communication na hindi harapan pero magaling partner ko eh. Dinadaan ako sa emoticons.

Yah, really! O sige sample.
Read more…

Not once but twice na akong tinawag para mag-substi sa mga pro models na minsanay hindi available.

At bago nyo mafeel ang hangin, hindi ako naghahangin (is-slayt lang). Ako lang ang pinakaconvenient na babaeng matatawagan para magpose to the left at to the right. The keyword is convenient. (Ahehe. Haller? Ako? Model? Height nga!)

Kaya eto na naman kahapon nung tinawagan ako habang mamutamuta pa ako at di pa nagsisipilyo, masaya akong naghihiwa ng ampalaya para sana sa almusal (sa tanghali).

“Meema punta ka rito! As in now na! Now!”

Gaaaaah!
Read more…

Pero hindi naman talaga glamoriously galore-ing ang recession di ba? Syet na malagkit pa sa champorado ang 1.2 million na nawala ng trabaho sa Tate! It’s so not good for the heart.

Well, wala ako sa Tate, pero here I am nagsusuffer din sa epektados ng recession na iyan. Jobless ang bruha. Di rin easy-easy ang maghanap ng work kase nagtitipid din ang mga companies. Tsk.

My gosh! Winter pa naman. Ayokong mamatay sa gutom at nilalamig pa. (Up side lang eh, at least kung mamatay ako sa gutom baka magfreeze ang aking beauty. Slim na, di pa ako mabilis maagnas! Ola!)

Hahay! Good luck na lang po sa akin mula sa inyo mga readers ha? Support me and pray for me sa aking pag-aapply ng work. Since Pinay naman ako, last resort ko siguro mag-club. Yan eh kung di ako makick-out agad dahil wiz naman akong talent! (Unless talent ang pagiging pilosopa! Hahaha!)

So yun muna. Wala na talaga akong excuse hindi magblog dahil dami nang free time. Galingan ko tong pagbloblog ko para makalagay na ako ng ads at kumita. Joke!

O sya. Sa susunod ulit! Bavush!

Posted by mobile phone:
Drinking chu-hi. Getting drunk. Declaring war to the world.

Well, to a certain little world.

Damn you all! Damn you all to hell!

Lately, I’ve been having this insecurity problem. Kinaiinggitan ko ang certain someone for fulfilling what I wanted to fulfill. Tapos heto ako ingget at tinatamad nang gampanan ang mga gusto kong mafulfill. (Walang fulfillment sa hindi pagfulfill ng iyong nais ifulfill. Huwaatt?)

Ang babaw no? Alam ko naman dapat di maging insecure. At lalo nang dapat hindi maging tamad dahil lang nauna sya sa akin? Dammit! Snap out of it! Mas masaklap kaya ang nararamdaman mo to pero alam mong ang babaw. Being fully aware, that you’re dragging yourself down. Di mo sya masisi as one of those stupid mistakes along the way. You watch yourself alive but rotting and not lifting a finger about it. Aray!

Nyornyornyor…

Having a job should have made it easier. But as of the moment, my job sucks. Well the project anyway. I’m part of a infrastructure team who’s doing a system overhaul on one of our clients. Get this, I’m doing PHP. Anuvah! C++ programmer ako almost all my life. Buti na nga at minsan nagpopop-up si Tinabeybs with C++ questions. (at least nawiwili ako.)

Asa na nga ako ulit? O right, in-se-cu-ri-ties.

Anyway, I have too much to do with so little time (kase kelangan ko ring mag-allocate ng time sa katamaran). Kaya ang dami tuloy ang hindi natatapos kase ang dami kong ginagawa. Haayy. Nyornyornyor…

I should quit my job. I can’t wait to be a housewife. Pero feeling ko marami rin akong maiisip gawin kaya it’s not exactly a solution. I still want to be a programmer/system engineer. Pero C++ talaga ang true love ko! (Like I said, quality code turns me on. Aw!)

Hmm. Errr. San na nga ulit?

I’m obviously ranting kase wala nang pinatutunguhan tong blog na itech. Sa ngayon, di ko nga alam kong ipopost ko to o hindi. Masyadong magulo at masyadong nyornyor.

Anyway, para matapos na. Sabihin ko na lang na nagdecided na tapusin na tong insecurities na ito. Quarter life crisis lang ito. Wahahahaha! It ended with one sentence.

Gabby: hihi.. by the way, someone (me) thinks you rock.

Waaahh. Naiyak ako dun. Salamat Gabby! You rock too! Maasahan ka talaga sa mga moments na gusto kong magpalaki ng ulo. (And I needed it this time).

Tapos na ang nyornyor. On with my life, at simulan ko na nga ulit yung mga gusto kong gawin sa buhay. Magready na kayo sa mga signature sheets nyo. Coz I’m gonna be freaking famous when all of this is over.

Ciao!

Note: This is an impromptu nyornyor blog. Any misspelling or incorrect grammar found and noted on in Tagalog, English or in Gay Lingo will be chewed, spitted and shoved up your a$$ to your esophagus. Bow! Thank you for reading my blog. Good day.

Posted by mobile phone:
Kalurki ang sobrang daming nangyari lately dahil lang sa isang decision kong maglipat kompanya.

Yehes. I am no longer Astra (pero proud to say na ex-Astra hihi. Battle scars din itu!).

Let’s do a new year at maglist ng changes na naganap. Ito na kase ang new year ng buhay ko. Hehehe.

1. Career move
- Say hello tayo sa bagong office at mabangong amoy ng bago kong laftof. Wag ding isnabin na all-foreigners kami. Hello world, goodbye nihongo! (hello din mga papa hehe)

2. House move
- Kick-out si Atashi sa bahay at naghanap ako ng new house. Me kalumaan ang new house (anu daw?) pero this I can call mine. Naks!

3. Appliance and furniture move
- Hindi sakin hehe. Swerte ko man din at naging receiver ako ng mga pagive-away na appliances at furnitures! Hakot na lang. O di ba ang galing? (Tenchu pala kay Jenny, Eve, June at ang aking personal laborer. Hihi!)

4. Field move
- Kumusta naman ang aking specialty sa C++ at napunta ako sa PHP

5. At iba-iba pang move
- Mga dance moves, bowel movement… nyahaha!

Ke daming movements! Sa ngayon, happy pa aketch. Malalaman nyo nalang mamaya kung mangati ang pwet ko at feel kong magda-moves ulit.

Vogue.

Well, I’ve been dumped again! First one happened last year.

Google, Microsoft or bust. I guess bust. Kaya Astra na lang. (Peace Astra loyalist hehehe)

Bago ako batuhin ng mga Linux/BSD hardcore fans (o ung mga feeling hardcore), ngek ngek nyo na lang. Relax. Basa lang. Masyado kayong aggressive.

(MeemaX thinking: Blog ko to! Wala rin kayong magagawa. Huh!)

Since nakabasa ako ng secure coding book, naisip ko na talaga, “I wanna work for Bill Gates.”

Waaaaiiiittt!!! Sabing relax eh! Let go that rotten kamatis!

Hindi naman for the reason of global domination or for the sheer joy of destroying or buying other companies (I can do that on my own by blogging! hahhaha!). I wanna work for Microsoft ’cause I wanna be in the best software development team there is.

Ba’t ko nasabi? O come on.

Microsoft lang ang alam kong may security team na nagchecheck at nagrereview ng lahat ng proceedings ng software development. Sounds geeky! Yaaahhh! I know. Pero ganun talaga, quality code turns me on. =P

Kung me security team sila, imagine mo na lang kung hanggang anong extent ung quality control nila ng software engineering process. Ang hirap kaya non. Pinag-iinitan sila ng lahat ng hackers sa mundo. Kahit daming palpak, di mo rin masabing hindi extensive ang paghahanap nila ng mga security palpaks! Mas madaling maghanap ng iisang butas kaysa hanapin lahat at takpan ang mga ito.

I still say: Microsoft has the best software engineering team in the world! (me raising my rocker hands singing the pokemon theme ~~ “i wanna be the very best like no one ever was…“)

Sa Google, although may napupuna akong di masyadong maganda sa management ng project, baka dahil sa mga feeling OC na project managers. Syempre, no software company is complete without one.

Every software company needs a higher being (usually a project manager) that is hated and despised by everyone. This ensures the company stability (and keeps the engineers on their toes and updated on their profane vocabulary).

Nawala na ako. May naalala ako sa epson eh. wahahah! San na ba? Ah yes. Google.

Maganda din naman siguro software team ng Google. Ganda lang talaga kase kahit wala sa top, going there sila. Open sila for improvements sa lahat ng aspect ng company nila. Saya sigurong to grow kasali ng company na yun.

Hay… pangarap, pangarap, pangarap…

Libre lang naman ang mangarap. Libre din ang umiyak, madismaya, at magpukpuk ng ulo sa monitor nung nalaman mong basted ka ng Microsoft sa first interview.

WaaaahhHHHH!!!!

No matter how I try, I just can’t hate Microsoft. It was beautiful while it lasted.

O well, next! Google naman ang liligawan ko.

Kung di talaga ako Google, magmamatandang dalaga ako at magteteacher na lang sa UP. It’s Microsoft or Google or bust!